W okresie sezonu grzewczego nasilają się przypadki zatrucia ludzi tlenkiem węgla, zwanym czadem. Czad gromadzący się w powietrzu jest niewidocznym, pozbawionym zapachu gazem, nieco lżejszym od powietrza. Tlenek węgla ma zdolność do wyjątkowo łatwego łączenia się z hemoglobiną (około 300 razy szybsze od tlenu), powstaje karboksyhemoglobina, a przez to stanowi zagrożenie dla wszystkich organizmów, które wykorzystują hemoglobinę do transportu tlenu do tkanek.

KAMPANIA INFORMACYJNA "CZUJKA NA STRAŻY TWOJEGO BEZPIECZEŃSTWA"

https://www.straz.gov.pl/porady/Czujka_na_strazy_Twojego_bezpieczenstwa_

Powstaje niedotlenienie tkanek.Tlenek węgla może wydzielać się na skutek nieprawidłowego działania urządzeń ogrzewczych np. złego zainstalowania, uszkodzenia lub niewłaściwej ich eksploatacji. Powodem pojawienia się czadu w pomieszczeniu może być także niewłaściwie działająca wentylacja czy przewody kominowe.

Objawami zatrucia czadem jest ból głowy, osłabienie mięśni , wymioty, mdłości, apatie, utrata przytomności, zapaść. Przy wysokich stężeniach tlenku węgla, już po kilku wdechach może nastąpić zgon, bez objawów ostrzegawczych, wskutek porażenia układu oddechowego oraz ostrej niewydolności układu krążenia. Objawy zatrucia mogą być czasami mylone z grypą lub zatruciem pokarmowym. Szczególnie narażeni na niekorzystne skutki działania czadu są ludzie starsi, chorujący na serce i z kłopotami w oddychaniu oraz dzieci. Powikłaniem zatruć tlenkiem węgla są zmiany zwyrodnieniowe w ośrodkowym układzie nerwowym, nerwobóle, niewydolność płuc, pogorszenie pamięci oraz zdolności koncentracji.

PRZYPOMINAMY!

Zgodnie z § 34 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 7.06 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109 poz.719), w obiektach, w których odbywa się proces spalania paliwa stałego, ciekłego lub gazowego, usuwa się zanieczyszczenia z przewodów dymowych i spalinowych:

  • cztery razy w roku w domach opalanych paliwem stałym (np. węglem, drewnem),
  • dwa razy w roku w domach opalanych paliwem ciekłym i gazowym,
  • co najmniej raz w miesiącu, jeżeli przepisy miejscowe nie stanowią inaczej od palenisk zakładów zbiorowego żywienia i usług gastronomicznych.
  • co najmniej raz w roku usuwamy zanieczyszczenia z przewodów wentylacyjnych.

Z kolei art. 62 ust. 1 pkt 1 c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz.1624) zobowiązuje właścicieli i zarządców bloków mieszkalnych i domów jednorodzinnych do okresowej kontroli, co najmniej raz w roku stanu technicznego instalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych).

Jak zapobiegać zatruciom.

  • kontroluj stan techniczny urządzeń grzewczych,
  • dokonuj okresowych czyszczeń przewodów kominowych, a także usuwaj sadze z pieców węglowych ,
  • nie zatykaj kratek wentylacyjnych w drzwiach oraz od przewodów wentylacyjnych,
  • w pomieszczeniach, w których następuje spalanie paliwa zapewnij poprawną wentylację,
  • wyposaż mieszkanie w bateryjne czujniki dymu, tlenku węgla i gazu.

Sposoby udzielanie pierwszej pomocy osobie zatrutej tlenkiem węgla:

1) Wynieś poszkodowanego z miejsca narażenia z zapewnieniem własnego bezpieczeństwa, jeśli jest to niemożliwe powiadom natychmiast straż pożarną,

2) Zapewnij dopływ świeżego czystego powietrza,

3) Wezwij pogotowie ratunkowe;

4) Jeżeli osoba poszkodowana nie oddycha, ma zatrzymaną akcję serca, należy natychmiast zastosować sztuczne oddychanie oraz masaż serca.

Opracowanie:

GZZK